close
تبلیغات در اینترنت
فریدون مشیری

منوی اصلی
اطلاعات کاربری

عضو شويد

نام کاربری :
رمز عبور :

فراموشی رمز عبور؟

عضویت سریع
نام کاربری :
رمز عبور :
تکرار رمز :
ایمیل :
نام اصلی :
کد امنیتی : * کد امنیتیبارگزاری مجدد
آرشیو
خبرنامه
براي اطلاع از آپيدت شدن وبلاگ در خبرنامه وبلاگ عضو شويد تا جديدترين مطالب به ايميل شما ارسال شود

مطالب پربازدید
بخواب بازدید : 331
دل نوشته من بازدید : 299
Biography بازدید : 289
2 شعر بازدید : 287
جای سجده بازدید : 277
فریدون مشیری بازدید : 277
اطاق کوچکم را شاهد بگیرید بازدید : 275
hello بازدید : 269
فروغ فرخزاد بازدید : 261
دل-انتظار بازدید : 253
مطالب تصادفی
ارسال لینک
لینک دوستان
پیوندهای روزانه
لینک
درج پیوند
آمار سایت
آمار مطالب
کل مطالب : 43
کل نظرات : 70
آمار کاربران
افراد آنلاین : 1
تعداد اعضا : 5

کاربران آنلاین

آمار بازدید
بازدید امروز : 32
باردید دیروز : 0
بازدید هفته : 35
بازدید ماه : 44
بازدید سال : 79
بازدید کلی : 19,654
کدهای اختصاصی
پشتیبانی
RSS

Powered By
Rozblog.Com
جستجو

دریای نگاه

دریای نگاه

 

به چشمان پريرويان اين شهر

 

به صد اميد مي بستم نگاهي

 

مگر يك تن از اين ناآشنايان

 

مرا بخشد به شهر عشق راهي

 

***

 

به هر چشمي به اميدي كه اين اوست

 

نگاه بي قرارم خيره مي ماند

 

يكي هم، زينهمه نازآفرينان

 

اميدم را به چشمانم نمي خواند

 

***

 

غريبي بودم و گم كرده راهي

 

مرا با خود به هر سويي كشاندند

 

شنيدم بارها از رهگذاران

 

كه زير لب مرا ديوانه خواندند

 

***

 

ولي من، چشم اميدم نمي خفت

 

كه مرغي آشيان گم كرده بودم

 

زهر بام و دري سر مي كشيدم

 

به هر بوم و بري پر مي گشودم

 

***

 

اميد خسته ام از پاي ننشست

 

نگاه تشنه ام در جستجو بود

 

در آن هنگامه ي ديدار و پرهيز

 

رسيدم عاقبت آن جا كه او بود

 

***

 

"دو تنها و دو سرگردان، دو بي كس"

 

ز خود بيگانه، از هستي رميده

 

از اين بي درد مردم، رو نهفته

 

شرنگ نااميدي ها چشيده

 

***

 

دل از بي همزباني ها فسرده

 

تن از نامهرباني ها فسرده

 

ز حسرت پاي در دامن كشيده

 

به خلوت، سر به زير بال برده

 

***

 

به خلوت، سر به زير بال برده

 

"دو تنها و دو سرگردان، دو بي كس"

 

به خلوتگاه جان، با هم نشستند

 

زبان بي زباني را گشودند

 

سكوت جاوداني را شكستند

 

***

 

مپرسيد، اي سبكباران! مپرسيد

 

كه اين ديوانه ي از خود به در كيست؟

 

چه گويم! از كه گويم! با كه گويم!

 

كه اين ديوانه را از خود خبر نيست

 

***

 

به آن لب تشنه مي مانم كه ناگاه

 

به دريايي درافتد بيكرانه

 

لبي، از قطره آبي تر نكرده

 

خورد از موج وحشي تازيانه

 

***

 

مپرسيد، اي سبكباران مپرسيد

 

مرا با عشق او تنها گذاريد

 

غريق لطف آن دريا نگاهم

 

مرا تنها به اين دريا سپاريد

امتیاز : نتیجه : 2 امتیاز توسط 2 نفر مجموع امتیاز : 59

برچسب ها : فریدون مشیری ,
بازدید : 210
تاریخ : شنبه 1 بهمن 1390 زمان : 21:49 | نویسنده : fatima | نظرات ()
آخرین مطالب ارسالی
Anthony Robbins تاریخ : جمعه 03 آذر 1391
sami yusef تاریخ : پنجشنبه 02 آذر 1391
بیوگرافی و شعر... تاریخ : دوشنبه 17 بهمن 1390
یه شعر... تاریخ : پنجشنبه 13 بهمن 1390
فریدون مشیری تاریخ : شنبه 01 بهمن 1390
شب هم آهنگی تاریخ : جمعه 30 دی 1390
گل به گل سنگ به سنگ تاریخ : یکشنبه 22 آبان 1390
amin habibi تاریخ : دوشنبه 09 آبان 1390
ابراهیم صداقت تاریخ : سه شنبه 03 آبان 1390
2 شعر تاریخ : چهارشنبه 23 شهریور 1390
ارسال نظر برای این مطلب

نام
ایمیل (منتشر نمی‌شود) (لازم)
وبسایت
:) :( ;) :D ;)) :X :? :P :* =(( :O @};- :B /:) :S
نظر خصوصی
مشخصات شما ذخیره شود ؟ [حذف مشخصات] [شکلک ها]
کد امنیتی